"Enter"a basıp içeriğe geçin

Ben Meseli – 23

O tarlalar kurudu

 

Fındık ve taflan arasına gerilmiş günler

Ve bir türlü bitmeyen sancılar arasında

Büyümeye başladık biz de

Eli ekmek tutanlar

Ekmeği bütünüyle yutanlar gibi olmadı

Hatta özlemediler bile bu hovardalığı

 

Abimin biri çalı çitiyle ördüğü gıdıkları taşıdı pazara

Öteki kaporta raspası yaparak terletti bıyıklarını

Kükürt ve lehim kokularına sarılarak

Onarmaya çalıştık yaralarımızı

 

Annemin sabaha kadar ağladığı

Babamın onu teselli etmeye çalıştığı girdap

Aylar boyunca sancılı bir ur gibi çöktü boğazımıza

Lokmaları sayarak yemeliydik

Şükrederek çıkmalıydık her sabaha

 

Hiçbir şey eskisi gibi olmadı

Turşunun tadı pancar çorbasının tadıyla

Babamın Gürcü ağıtı türküleriyle karıştı

 

Her şey gidiyordu ufukta kızaran güneş gibi

Parlıyordu babamın alnına düşen yeleleri

 

Eğer bir gün adam olacaksam

Babam gibi olmalıydım

Dedim o gün muhtar Ali çağırdı

Ahmet emmi mektup var oğlan çarşıdan getirmiş

Sarı zarfın üstünde resmi mühür yoncalı pul

Okudu biri yüksek sesle ses dağ olup inledi

Oğlun okul kazanmış emmi okul

Hemi de ne okul yatmalı filan

Durdu zaman

Çekiçler düştü tarla yeşillendi MGK kabineyi onayladı

Özal başbakan oldu Evren cumhurbaşkanı

Bizim oğlan okul kazandı

Latest posts by Özcan Ünlü (see all)

Bu yazı yorumlara kapalı.