"Enter"a basıp içeriğe geçin

Çay ve Anneannem

çayım soğuyor

bir okluk canım

sığmıyor bana kocaman gelen

avuç içi kadar dünyaya

 

bardağa koymadığım şeker

eriyor çay tabağında

ve mezarı dünya denen mezrada kaybolan anneannem

kulağımı çekiyor

uslu bir çocuk olayım diye

 

çayım soğuyor

kalmıyor anneannemin

o hep kulağımda çınlayan sesi

sadece Arnavutça bir küfür

çıkıyor hafıza terekesinden

çayım soğuyor gibi

iri bir yudum alıyorum

hayatımdan

çayım soğuyor gibi

“ve akşam, mirim akşam”

Suavi Kemal Yazgıç
Suavi Kemal Yazgıç

Latest posts by Suavi Kemal Yazgıç (see all)

Bu yazı yorumlara kapalı.