"Enter"a basıp içeriğe geçin

Çocuk

Islak yorgan kuru minder ayakları soğuk çocuk
Karanlık gözlerinde kar kündüne kav bir çift dolunay
Kadınlar kelebekler koynunda urgan doğuran
Aralıkta ağlayan gök açmazında ki atlara
Epik şiir dokur fısıltıyla yelelerinde neo epik
Koşan sayıklamalı sıtma bırakmaz peşini
Çocuk sen onlara mahzun geçeni gösterdin
Onlar sende ve urbalarında taş kırdı mercandı
Bilmediler senin zennelerine gelen nöbetlere
Geri çağırtan yanına aldırtan dökülen
Küllü toprak çamuruna benzeyen yüzde ürperirken
Yaban elin yabancı gelgitlerinde yonttun
İyi bilenmiş ki eskidir bu bıçak
Etin içine yağ gibi akışında çığlığın
Lağım bulanan gözlerine ağıt olan o eski ses
Acının acıya benzemesinden daha da derin
Kaçışım kaçışın yok bu elma çekirdeğinde
Bir türlü büyüyemeyişin ve içinde kalanlar
Durmayan ardına bakmayan hep akan kanın

Latest posts by Mızrap Güleç (see all)

Bu yazı yorumlara kapalı.