"Enter"a basıp içeriğe geçin

Ey Çocuk!

Ey çocuk,
Kocaman bir korkuluk “T”
Seni sarar tütün tarlasında.
Başından alev alır güneş.
Yedi kat çileyle kundaklanmışsın,
Bulamazlar seni islim damlarında.

Ey çocuk,
Salıncak mı sandın
Özlemlerin arasında gelip gitmeyi?
Babanın elleri kırık, parmakları ıssız…
Aklaşır anne avcu okşamayan saçların,
Yüreğinden çürümeye başlar annen.

Ey çocuk,
Yer sofrasına oturamaz olduk;
Koptu zincir, eksildi halkamız.
Göç ettik köşeli masalara biz de
Tek tabakta birleşemeyiz artık.

Ey çocuk,
Bir aile geçsin istersin camından.
Saniyelerden hızlı istesen de
Susamazsın.

Ey çocuk,
Kopardı, söktü aldı bebek arabaları
Annesinin kucağından çocuklarını.
Teselli yalancı meme, bir dal sigara…
Saçı başı neden dağılmış bu kadının
Göğsü neden yamalı?

Ey çocuk,
Babanın bıyığı ödünç sende.
Sen İsmail’isin İbrahim’in,
Eksik dizesin Yakup’un gözlerinde.
Ey çocuk,
Sen karşı pencerede menekşe
Tüm hücrelerimde aynı yaştasın.

Ey çocuk,
Bırak sur üflensin artık
Telaşla kaçışsın cümle yıldızlar
Çarpsın güneşe dünya…
Yalnızca misket torbanı doldur.

Ey çocuk,
Yutsun ne var ne yoksa
Kibirle salınan yörüngesinde
Sonra işaret parmağını uzat
Tıka bütün kara delikleri.

Ey çocuk,
Patlarsan büyük patla
Noktaya dönsün tersinden evren.
Sen, Kenan çöllerinde kızıl kumlara
Yeniden doğuşlar, dirilişler çiz.

Ah çocuk,
Yürümek için çarpık bacaklarıyla
Babasını bekler her çocuk.
Allah kovasını sarkıtır. “Bu böyledir.”
Olmazsan, biçtiği gömlek çıplaktır sana.
Sen Yusuf’sun, çık yeter kuyudan
Bin Ömer doğsun sakalındaki kumdan.

Latest posts by Ulaş Konuk (see all)

Bu yazı yorumlara kapalı.