"Enter"a basıp içeriğe geçin

Kalp Zamanı

işlemeli bir mendil
gibi katlayıp sakladım
duruyor vaktin
eskitme dolabında
zamanı şakıyan bir çocuk
uyandırır saatleri
ne zaman açıp baksam
avucuma dökülen sessizlik
kurşunlanan suların buğusu
gençliğin yosunlu kıyısından
söndürür dalgaları
daha büyük bir dalga
siretime bak ve anla
kalbim hep aynı yaşta
bitmeyen bir aşkta
işlemeli bir mendil
gibi katlayıp sakladım
duruyor vaktin
eskitme dolabında
güneş sesleri saçılıyor geceye
ne zaman açıp baksam
avucuma düşen yapraklar
o ebruli gök terasından
kurşuni mevsim çizgileri
kubbesine mührünü vurdu
viranem hep körpe kaldı

Latest posts by Tunay Özer (see all)

Bu yazı yorumlara kapalı.