"Enter"a basıp içeriğe geçin

Ölümdür Balkona Çıkarsın Bazı

Sesimde yeni bir başlangıç susmak için
süremin dolduğunu haber verir gibi
boynumda kolye olmayan yıllar
sınırlar ötesi durakladığım mesai
bana başımı kaldırmamı öğret
birkaç kelime bozguna uğratmayan

 

İnsanım tamir edilesi zor avuntu

kervanlarıma ters düşmüş köprüler
daha arkamı dönmeden kapatılan kapı
belli ki yuhlanmışım kimi zaman
sırtımı olsun patronlardan kurtar

 

Çünkü aklımdan yenilmiş halklar geçer
bir tren yük olur geçer omuzlarından
sen hiçbir yanılgıya benzemeyen büyük umut
belimde kanamaya davet edildiğim şadırvan
yanlış söyledimse affet
artık yaşadığım dünya adında bu mağara
seslen bana kulaklarımı kör et

 

Kılıç düşünce silah olan kalkan
bitince ölüm başlayınca hayat
bacakların uzvetmez haine dönüşür
alıp gidesin gelir gidemediğin günleri
bu bedeni siper olmaktan çıkar
avut içimde konuşmaktan zature olan mermeri

Bu yazı yorumlara kapalı.